18 października 2009 roku Monika Wolińska zadebiutowała w nowojorskiej Carnegie Hall. Jednocześnie był to pierwszy w historii koncert, podczas którego za pulpitem dyrygenckim stanęła Polka. Po występie, który był wielkim sukcesem, słynny krytyk amerykański David Dubal powiedział: „Monika posiada to, czego brakuje wielu współczesnym dyrygentom – wielką wrażliwość i wspaniałe wyczucie brzmienia instrumentów”.
Monika Wolińska urodziła się w Chełmie i tam w wieku lat sześciu rozpoczęła edukację artystyczną. Ukończyła trzy kierunki studiów: skrzypce w klasie prof. Henryka Bałabana, prowadzenie zespołów wokalno-instrumentalnych w klasie prof. Janusza Staneckiego (Akademia Muzyczna w Bydgoszczy) oraz dyrygenturę symfoniczno-operową w klasie prof. Ryszarda Dudka w Akademii Muzycznej w Warszawie. Aktywnie uczestniczyła też w kursach mistrzowskich prowadzonych między innymi przez Kurta Masura oraz Pierre Bouleza.
W latach 2003–2009 Monika Wolińska współpracowała z Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej w Warszawie. W sezonie 2007/2008 pełniła funkcję stałego dyrygenta Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus. Od 2004 w charakterze asystentki współpracuje z Maestro Jerzym Semkowem, a w sezonie 2007/2008 asystowała prof. Krzysztofowi Pendereckiemu.
Koncertowała z wieloma orkiestrami w Polsce i za granicą (m.in. Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Polska Orkiestra Radiowa, The Susquehanna Symphony Orchestra, Lucerne Music Festival Orchestra, Orkiestra Konserwatorium w Sankt Petersburgu). Brała udział w wielu prestiżowych festiwalach, w 2007 roku zadebiutowała na „Warszawskiej Jesieni”. Dokonała wielu prawykonań i nagrań archiwalnych. W 2005 roku ukazała się jej książka pt. „Stanisław Wisłocki – dyrygent i pedagog”, a od 2007 ma tytuł doktora Uniwersytetu Muzycznego w Warszawie. W 2011 roku otrzymała z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznakę honorową „Zasłużony dla kultury polskiej”. We wrześniu 2011 ukazała się debiutancka płyta Moniki Wolinskiej, nagrana z Orkiestrą Sinfonia Varsovia, będąca pierwszym w historii fonografii wydanym albumem z muzyką wielkiego polskiego kompozytora Eugeniusza Morawskiego.